hormon adrenkortykotropowy produkowany przez przysadkę mózgową i jako hormon tropowy (pobudzający inny gruczoł do wydzielania) stymuluje gruczoły nadnerczy do wydzielania hormonalnego:
rozrost tkanki endometrium do środkowej, mięśniowej warstwy ściany macicy (myometrium) nazywane jest adenomyoza (adenomyosis) lub wewnętrzną endometriozą.
zlepianie się plemników, może być następstwem infekcji, stanu zapalnego lub obecności przeciwciał przeciwplemnikowych. Mogą zaburzać proces zapłodnienia poprzez zaburzenie ruchu plemników a więc dotarcie do komórki jajowej, utrudnienie penetracji plemnika przez warstwę komórek ziarnistych otaczających komórkę jajową oraz przeniknięcię plemnika poprzez otoczkę przejrzystą.
inseminacja nasieniem dawcy. Stosowana w przypadku braku plemników u partnera. Więcej
inseminacja nasieniem partnera. Nasienie pobierane jest w dniu zabiegu , lub może być zamrożone we wcześniejszym terminie. Więcej
szczytowa cześć główki plemnika, powstaje w procesie spermatogenezy czyli przekształcania się spermatydów w plemniki. Zawierająca enzymy, które w wyniku kontaktu z komórką rozpuszczają miejscowo jej osłonkę, pozwalają na penetrację otoczki komórki jajowej i wniknięcie plemnika do niej a w konsekwencji jej zapłodnienie.
brak miesiączkowania. Pierwotna dotyczy kobiet, które nigdy nie miesiączkowały. Wtórna występuje u kobiet, które miesiączkowały, a obecnie nie miesiączkują przez min. sześć miesięcy.
męskie hormony płciowe o budowie sterydowej i działaniu maskulinizującym .
U mężczyzn androgeny produkowane są przez: występujące w jądrach komórki Leydiga oraz część siatkową kory nadnerczy.
Do androgenów wytwarzanych w jądrach należą: testosteron, 5-alfa-dihydrotestosteron (5-α-DHT), androsteron
U kobiet androgeny występuja w małych stężeniach, a wytwarzane są przez: jajniki i część siatkową kory nadnerczy. Do androgenów wytwarzanych w jajnikach należą: dihydrotestosteron, androstendion
I u kobiet i u mężczyzn w nadnerczach wytwarzane są: testosteron i dehydroepiandrosteron (DHEA)
Pierwotnym materiałem do syntezy androgenów jest cholesterol. Jest on wstępnie syntetyzowany z glukozy i kwasów tłuszczowych lub pobierany z dostarczanych drogą krwi cząsteczek lipoprotein LDL. Produkcja androgenów pozostaje pod kontrolą hormonu luteinizującego LH wytwarzanego przez przedni płat przysadki mózgowej . Między wydzielaniem LH a androgenów zachodzi ujemne sprzężenie zwrotne. Z kolei wydzielanie LH zależy od wydzielanego przez podwzgórze hormonu uwalniającego GnRH czyli gonadoliberyny.
Działanie androgenów:
Nadmiar androgenów u kobiet powoduje szereg zaburzeń, między innymi wykształcanie się męskiej budowy ciała (maskulinizacja), męskiego typu owłosienia (hirsutyzm), a także innych objawów wirylizacji, czyli powiększenia się łechtaczki, zmniejszenie piersi, obniżenia barwy głosu, trądzik, łojotok, łysienie typu męskiego, zaburzenia miesiączkowania oraz niepłodność.
niestandardowa liczba chromosomów.
nullisomia (2n-2) – brak jednej pary chromosomów,
monosomia (2n-1) – jedna kopia danego chromosomu,
trisomia (2n+1) – trzy kopie jednego chromosomu.
Przyczyną takich mutacji jest nieprawidłowy rozdział chromosomów do przeciwległych biegunów wrzeciona podziałowego w czasie mejotycznego podziału komórki (nondysjunkcja) Konkretnie dzieje się to w procesie anafazy. Główną przyczyną nondysjunkcji jest nieprawidłowo wykształcone wrzeciono podziałowe Skutkami mutacji są gamety zawierające nieprawidłową budowę chromosomalną, a w efekcie powstanie chorób genetycznych u potomstwa
Zespół Downa – trisomia 21 pary chromosomów. Objawami są niedorozwój umysłowy, mały wzrost, nieprawidłowe proporcje ciała, zbyt duży język, wady narządów wewnętrznych.
Zespół Edwardsa – trisomia 18 pary chromosomów. Objawami są głęboki niedorozwój umysłowy, wady rozwojowe.
Zespół Pataua - trisomia 13 pary chromosomów
Zespół Warkany'ego 2 - trisiomia 8 pary chromosomów
Trisomia chromosomu X
Tetrasomia chromosomu X
Zespół Turnera – monosomia chromosomów płci X. Występuje tylko u kobiet. Objawami są bezpłodność, niedorozwój jajników, mały wzrost, krępa budowa ciała.
Zespół Klinefeltera– Występuje tylko u mężczyzn (XXY). Objawami są: bezpłodność, niedorozwój jąder, zmienione proporcje ciała, cechy kobiece w wyglądzie. Bywają anomalie seksualne.
Zespół XYY– disomia chromosomu Y. Mężczyźni charakteryzują się wysokim wzrostem, zwiększoną pobudliwością
brak owulacji (jajeczkowania). Brak owulacji, to zarówno brak wytwarzania komórek jajowych przez jajniki, jak również niemożność uwalniania się komórek jajowy z dojrzałych pęcherzyków Graafa.
substancja wydzielana przez komórki ziarniste obecne w preantralnych i małych antralnych pęcherzykach w jajniku – poziom stężenie tego hormonu wg najnowszych badań precyzyjniej określa rezerwę jajnikową niż badanie wyłącznie poziomu hormonu FSH.
zespół antyfosfolipidowy – nazywany również zespołem Hughsa, charakteryzuje się występowaniem objawów zakrzepicy naczyń, nawrotowych poronień wraz z występowaniem w surowicy przeciwciał o swoistości wobec anionowych fosfolipidów i białek wiążących fosfolipidy. Rozpoznawany jest na podstawie co najmniej jednego objawu klinicznego i jednego objawu serologicznego.
kryteria kliniczne:
zakrzepica naczyniowa
samoistne poronienia.
kryteria serologiczne:
Przeciwciała przeciwfosfolipidowe (Antyfosfolipidowe) anticardiolipin (ACA), phosphoethanolamine, phosphoinositol, phosphatidic acid, phosphoglycerol, phosphoserine, oraz phosphocholine. (patrz wyżej zespół antyfosfolipidowy)
wszystkie procedury i zabiegi lecznicze mające na celu doprowadzenie do ciąży ,w których konieczne jest przygotowywanie komórek jajowych lub plemników w warunkach laboratoryjnych. Zalicza się do nich m.in. : zapłodnienie pozaustrojowe i embriotransfer, dojajowodowy transfer gamet ( GIFT-gamet intrafallopian transfer), dojajowodowe podanie zygoty (ZIFT-zygote intrafallopian transfer), dojajowodowy transfer embrionu, mrożenie gamet i embrionów, dawstwo komórek jajowych i embrionów (wd. glossary of ART terminology, 2009).
przeciwciała przeciwplemnikowe (produkowane są przez system immunologiczny), które poprzez unieruchamianie plemników powodują ich niezdolność do zapłodnienia. Zarówno mężczyzna jak i kobieta mogą produkować przeciwciała przeciwplemnikowe.
laserowe, chemiczne lub mechaniczne nacięcie osłonki zarodka. Wykonuje się w celu ułatwienia rozrastającemu się zarodkowi (blastocyście) wydostanie się z otaczającej go osłonki i implantację w endometrium macicy. Więcej
niska ruchliwość plemników. Poniżej 32 % plemników z ruchliwością postępową w ejakulacie.
przeciwciała przeciwtarczycowe. Są to przeciwciała, które ingerują w czynności tarczycy, a przez to w normalny metabolizm. Ich obecność może być również wskaźnikiem osłabienia systemu autoimmunologicznego pacjenta. Do najczęściej badanych należą antyTPO, antyTG , których stężenie jest podwyższone w niedoczynnośći tarczycy pochodzenia autoimmunologicznego (choroba Hashimoto)
brak plemników i elementów nabłonka plemnikotwórczego w nasieniu, jedna z przyczyn niepłodności męskiej. Więcej