Jakkolwiek w latach 80-tych film Juliusza Machulskiego "Seksmisja" zdobył ogromną popularność, pozostał bez najmniejszego wpływu na biologię rozrodu…
Ludzki zarodek w równych częściach składa się z materiału genetycznego ojca (23 chromosomy) i matki (23 chromosomy) – jak widać w procesie zapłodnienia i powstawania nowego życia natura nie umniejsza roli żadnego z rodziców. Dlatego też wspólnota rodzicielstwa dotyczy nie tylko wychowania dziecka - tak naprawdę zaczyna się już na etapie powstawania nowego życia.
Niepłodność to choroba pary!
Ocenia się, że w 40 % przyczyną niepłodności jest czynnik żeński, w 40% czynnik męski, a w 20 % powody niepłodności leżą po obu stronach. Wg danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) aż w 75% przypadków obniżonych parametrów nasienia (tzw. zespół OAT) stwierdza się tzw. niepłodność idiopatyczną, czyli taką, której przyczyny nie potrafimy zdiagnozować w oparciu o obecny stan wiedzy.
Obserwacja potencjału płodności i diagnostyka niepłodności u mężczyzny są dużo prostsze niż u kobiety. Tak się dzieje ze względu na różnice w fizjologii i funkcjonowaniu systemu rozrodczego. Pęcherzyk Graafa, które potencjalnie zawiera komórkę jajową dojrzewa w trakcie cyklu miesięcznego kobiety, czyli proces ten może być obserwowany najwyżej 12 razy w roku - i nadal nie mamy pewności czy w pęcherzyku faktycznie znajduje się komórka jajowa. Wydzielanie hormonów płciowych przez kobietę zmienia się w trakcie cyklu miesięcznego, co wymaga badań przeprowadzanych w określonych dniach, wraz z jednoczesną obserwacją ich wpływu na funkcjonowanie całego systemu rozrodczego. Również badanie anatomii kobiecego układu rozrodczego jest technicznie dużo bardziej skomplikowane.
Natomiast badanie nasienia i ocena jakości plemników jest możliwe do wykonania praktycznie cały czas i nie wymaga oczekiwania na specjalny moment w życiu mężczyzny. Dlatego też aktywny udział partnera w diagnostyce niepłodności jest bardzo ważny, a badanie mężczyzny może w znaczny sposób przyspieszyć diagnostykę i skuteczne leczenie pary.
