dr Piotr Zamora
Dojrzewanie komórek in vitro (IVM - In Vitro Maturation) jest bardziej zaawansowaną techniką rozrodu wspomaganego niż klasyczne in vitro, gdyż jeszcze więcej etapów odbywa się w laboratorium. IVM stosuje się u kobiet, dla których ze względu na budowę jajników stymulacja hormonalna mogłaby być niebezpieczna - powodować nadmiar powstałych pęcherzyków i ryzyko przestymulowania. U takich Pacjentek wcześniej niż zwykle pobiera się komórki z niestymulowanych jajników lub stymulowanych minimalnymi dawkami leków. Pobrane komórki są niedojrzałe, niezdolne do zapłodnienia. Umieszcza się je w odżywkach zawierających hormony, które w klasycznym in vitro są podawane kobiecie do stymulacji. W wyniku tego, następnego dnia po punkcji (28 do 32 godzin dojrzewania w inkubatorze) ok. 40-70% komórek jajowych staje się zdolnych do zapłodnienia metodą mikromanipulacji (ICSI). Po zapłodnieniu dalsze etapy leczenia przebiegają podobnie jak w klasycznym in vitro. Szanse na ciążę są o ok. 10 - 20% mniejsze, ale mniejsze jest też ryzyko powikłań w przypadku predysponowanych do niego pacjentek.
Nie wszystkie cykle są odpowiednie, aby przeprowadzić punkcję, pobranie i dojrzewanie komórek jajowych. Ostateczna kwalifikacja następuje w 3 dniu cyklu na podstawie poziomu estradiolu w surowicy i badania USG.
Przygotowanie do zabiegu IVM polega na monitorowaniu cyklu i obserwacji wzrastających pęcherzyków Graafa, a także badaniu poziomu estradiolu w surowicy. Punkcja jest przeprowadzana między 7. a 10. dniem cyklu, kiedy pęcherzyki, endometrium i poziom estradiolu osiągną odpowiednią wielkość. W dniu punkcji konieczne jest pobranie 10 ml krwi w celu wypreparowania surowicy potrzebnej do dodania do medium hodowlanego.
Czasami pacjentce zaleca się podanie domięśniowego zastrzyku zawierającego hormon hCG (10 000 j.m.) na 36 godzin przed punkcją. W przypadku IVM lek ten nie jest niezbędny aby pobrać komórki jajowe, ale w niektórych sytuacjach jest pomocny w późniejszym lepszym ich dojrzewaniu. Jeśli lekarz zdecyduje, ze podanie hCG jest wskazane, wówczas krew do wypreparowania surowicy należy pobrać przed iniekcją. Od dnia punkcji pacjentka powinna przyjmować 3x2 mg estradiolu dziennie, doustnie.
Następnego dnia po punkcji partner powinien oddać / dostarczyć nasienie do laboratorium (do godz. 12.).
Dalsza część terapii przebiega identycznie jak w klasycznym zapłodnieniu pozaustrojowym.
