• Hol główny

Forum embriologiczne

Każdą parę starającą się o dziecko nurtuje wiele pytań na temat tego, co dzieje się za drzwiami laboratorium? Od czego zależy skuteczność terapii na tym etapie, jak wygląda prawidłowy rozwój zarodków i jak jest wspomagany, dlaczego zarodki transferowane są na różnych etapach rozwoju? Jest wiele pytań i ani jednego miejsca w Internecie poświęconego wymianie informacji tylko na ten temat. Dlatego postanowiliśmy stworzyć Państwu możliwość zadawania pytań i uzyskiwania odpowiedzi na tematy związane z embriologią, bez względu na to, gdzie i na jakim etapie leczenia Państwo aktualnie się znajdujecie.

Mamy nadzieję, że dzięki naszej inicjatywie powstanie miejsce, gdzie znajdziecie Państwo wyjaśnienie wielu problemów i wątpliwości z zakresu embriologii. 

Jednocześnie uprzejmie informujemy, że publikowanie postów zawierających nazwy leków, substancji czynnych leków oraz mediów  laboratoryjnych jest niezgodne z zasadami funkcjonowania w środowisku internetowym. Prosimy o nieprzysyłanie pytań zawierających wymienione nazwy ponieważ w ramach prowadzonego forum i zasad regulaminu forum z dnia 18 czerwca 2015 r. nie będziemy mogli na nie odpowiedzieć. 

Ostatnie pytania zadane na forum embriologicznym

In vitro a ryzyko wystąpienia zespołów Angelmana i Beckwith - Wiedemanna

Magda | 2012-11-20

Z mężem przygotowujemy sie do in vitro, które jest jedyną naszą szansą na dochowanie się własnego potomstwa. Jednak decyzja jest trudna ze względu na wątpliwości dotyczące zdrowia dziecka. Jak często zdarzają się wady rozwojowe u dzieci powstałych w wyniku sztucznego zapłodnienia? Chodzi tutaj o te choroby, których ryzyko wzrasta przy zapłonieniu in vitro, czyli np. zespół Angelmana i Beckwith-Wiedemanna. Czy prowadzicie Państwo takie badania? Jakie są możliwości ich uniknięcia? Czy istnieją sposoby badań zarodków na obecność najczęściej występujących wad genetycznych, czy badania takie przeprowadza się dopiero podczas badań prenatalnych?

        Różne źródła podają nieco większą częstotliwość wad wrodzonych u dzieci poczętych w warunkach in vitro w porównaniu z grupą kontrolną, czyli dziećmi poczętymi naturalnie. Oficjalne dane ESHRE (Europejskiego Towarzystwa Rozrodczości Człowieka i Embriologii) zawarte w dokumencie "ESHRE position statement. By SQUART, 07 April 2009 'Birth defects in IVF children'" stwierdzają, że ryzyko wystąpienia wad urodzonych dzieci w ogólnej populacji wynosi ok. 3%. W populacji osób leczących niepłodność zwiększa się do ok. 4,2 - 4,5% i jest takie samo dla dzieci urodzonych po IVF i ICSI, jak też urodzonych po spontanicznym zajściu w ciążę, ale po długim okresie leczenia lub oczekiwania. W związku z tym ten niewielki wzrost występowania wad u dzieci należy wiązać z niepłodnością, a nie ze sposobami jej leczenia, w tym z zabiegami in vitro.

        Powyższe dane liczbowe nie dotyczą bardzo rzadko występujących chorób o podłożu tzw. epigenetycznym, związanym z zaburzeniami metylacji DNA. Należą do nich między innymi zespół Beckwitz - Wiedemanna i zespół Angelmana, a także inne również bardzo rzadko występujące zespoły objawów. Częstość występowania zespołu Beckwitz- Wiedemanna w ogólnej populacji wynosi 1 : 15000 urodzeń, a Angelmana 1 : 10000 - 1 : 40000. Z powodu niezwykle rzadkiego występowania tych chorób oraz małej populacji dzieci urodzonych po IVF w jednym kraju, bardzo trudno jest stwierdzić rzeczywisty wzrost ryzyka, a  pojedyncze doniesienia o takim wzroście są oparte na skomplikowanych statystycznych obliczeniach, w których łatwo o mylną interpretację danych. I tak pojawiły się doniesienia, że ryzyko wystąpienia u dziecka syndromu Beckwith - Wiedemanna i syndromu Angelmana jest wyższe u dzieci poczętych metodami in vitro niż u dzieci poczętych w sposób naturalny. Te doniesienia nie zostały potwierdzone przez duńskiego badacza, który badał 6 052 dzieci po IVF i 442 349 dzieci naturalnie poczętych jako grupę kontrolną (Lidegaarda et al. Imprinting diseases and IVF.Danish National IVF cohort study.Hum Reprod.2005;20:950-4). Z kolei niemiecki badacz stwierdził, że wzrost taki jest również obecny u niepłodnych, którzy zaszli samoistnie w ciążę po min. dwóch latach wcześniejszych starań (Ludwig et al. J.Med.Genet 2005;42:289-91). Jednakże badania nad naturą i patogenezą tych chorób są utrudnione, ponieważ wciąż są to bardzo rzadko występujące schorzenia. Niektórzy badacze sugerują (Hisato Kobayashi “DNA methylation errors at imprinted loci after assisted conception originate in the parental sperm” European Journal of Human Genetics (2009) 17, 1582–1591; doi:10.1038/ejhg.2009.68; published online 27 May 2009), że zwiększona częstość występowania schorzeń  epigenetycznych, takich jak zespół Beckwith - Wiedemana, towarzysząca technikom ART, może mieć źródło w błędach odziedziczonych po ojcu i  że nieprawidłowości metylacji DNA leżące u podłoża tych schorzeń mogą mieć związek z męską niepłodnością i są po prostu dziedziczone przez potomstwo poczęte metodą ICSI. Dla rzetelnego oszacowania współczynnika ryzyka wystąpienia obu zespołów u dzieci poczętych metodami zapłodnienia pozaustrojowego, konieczne jest przeprowadzenie dodatkowych, bardzo szeroko zakrojonych międzynarodowych badań.

        Istnieją możliwości badania preimplatacyjnego komórek jajowych bądź zarodków w kierunku wielu chorób genetycznych, ale są to możliwości bardzo ograniczone poprzez to, że badaniu jest poddany jeden tylko blastomer pobrany z zarodka lub jedno małe ciałko kierunkowe pobrane z komórki jajowej. Można albo zbadać czy występuje prawidłowa ilość chromosomów (czyli wykluczyć ryzyko np. zespołu Downa), albo czy istnieje ryzyko wystąpienia choroby uwarunkowanej przez mutacje w pojedynczym genie (np. mukowiscydozy) lub zbadać prawidłowość metylacji danego genu (np.  ryzyko zespołu Bekwitz - Wiedemanna). Ze względu na ograniczoną ilość materiału, który można poddać badaniu nie da się zbadać ryzyka wystąpienia wszystkich tych lub innych chorób na raz. Większe możliwości istnieją przy badaniu prenatalnym w ciąży, ponieważ ilość materiału pobieranego do badań jest już znacznie większa i badanie jest technicznie łatwiejsze. Przed podjęciem decyzji o badaniu należy jednak zawsze rozważyć rzeczywiste ryzyko wystąpienia danej choroby, które najczęściej jest bardzo małe, a decyzję podejmować po uzyskaniu porady genetycznej przez lekarza genetyka w  każdym indywidualnym przypadku.

Embriolog nOvum


Powrót do listy pytań i odpowiedzi

Ten serwis wykorzystuje pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących przechowywania i uzyskiwania dostępu do cookies . Więcej informacji