Wiek Pacjentki powyżej 39 lat
Wiek jest jednym z elementów branych pod uwagę przy planowaniu procedur embriologicznych, ale sam w sobie nie przesądza o zastosowaniu AH.
Embriologia · in vitro · transfer zarodka
Assisted Hatching (AH) to procedura embriologiczna polegająca na kontrolowanym naruszeniu lub ścieńczeniu otoczki przejrzystej otaczającej zarodek przed transferem. Jej celem jest ułatwienie zarodkowi wydostania się z otoczki – etapu poprzedzającego implantację w błonie śluzowej macicy. W nOvum decyzja o zastosowaniu AH jest podejmowana indywidualnie, na podstawie sytuacji klinicznej i oceny embriologicznej.
Assisted Hatching nie jest procedurą wykonywaną rutynowo przy każdym transferze. O ewentualnym zastosowaniu decyduje zespół medyczny i embriologiczny.
Assisted Hatching
Zarodek we wczesnym okresie rozwoju jest otoczony osłonką nazywaną otoczką przejrzystą (zona pellucida). Aby mogło dojść do implantacji, rozwijająca się blastocysta musi wydostać się z tej otoczki. Proces ten określa się jako „wykluwanie” zarodka.
W warunkach fizjologicznych blastocysta zwiększa swoją objętość i stopniowo napiera na otoczkę od wewnątrz. Około 5.–6. dnia po zapłodnieniu otoczka ulega przerwaniu, a zarodek może wydostać się na zewnątrz i wejść w kontakt z endometrium.
Assisted Hatching ma wspomóc ten etap poprzez kontrolowane wykonanie niewielkiego otworu lub ścieńczenie fragmentu otoczki przejrzystej. Zabieg wykonuje embriolog w laboratorium, przed transferem zarodka.
Procedura może być wykonywana techniką laserową, mechaniczną albo chemiczną. Wybór metody zależy od wyposażenia laboratorium, charakterystyki zarodka oraz decyzji zespołu embriologicznego.
Dlaczego klinika nOvum?
Mechanizm biologiczny
Implantacja nie zaczyna się od razu po transferze. Zarodek musi najpierw osiągnąć odpowiedni etap rozwoju i uwolnić się z otaczającej go otoczki.
Po zapłodnieniu komórka dzieli się, a zarodek przechodzi kolejne stadia rozwoju. W stadium blastocysty jego jama stopniowo się powiększa.
Rozprężająca się blastocysta wywiera nacisk na otoczkę. Z czasem dochodzi do jej ścieńczenia i powstania miejsca, przez które zarodek może się wydostać.
Zarodek częściowo, a następnie całkowicie opuszcza otoczkę przejrzystą. Dopiero po tym etapie może nawiązać bezpośredni kontakt z błoną śluzową macicy.
Uwolniona blastocysta może rozpocząć proces przylegania i zagnieżdżania się w odpowiednio przygotowanym endometrium.
Kwalifikacja do Assisted Hatching
AH nie jest procedurą dla każdej Pacjentki. nOvum wskazuje sytuacje, w których zastosowanie laserowego nacięcia otoczki może być rozważone po ocenie lekarza i embriologa.
Wiek jest jednym z elementów branych pod uwagę przy planowaniu procedur embriologicznych, ale sam w sobie nie przesądza o zastosowaniu AH.
nOvum wymienia zwiększone stężenie FSH oznaczone w 1.–3. dniu cyklu jako jedną z sytuacji, w których można rozważyć procedurę.
Jeżeli embriolog ocenia otoczkę przejrzystą jako wyjątkowo grubą, jej kontrolowane nacięcie może być rozważone przed transferem.
Po kolejnych nieudanych transferach prawidłowo morfologicznie wyglądających zarodków zespół może analizować także możliwość zaburzonego wykluwania.
Ostateczna decyzja nie powinna wynikać wyłącznie z jednego parametru Pacjentki. Znaczenie ma również obserwacja i ocena zarodka przez embriologa.
Liczy się pełny kontekst: wcześniejsze IVF, przebieg hodowli, jakość transferowanych zarodków, sposób przygotowania endometrium i inne potencjalne przyczyny niepowodzeń.
AH krok po kroku
Procedura odbywa się w laboratorium embriologicznym i jest elementem pracy z zarodkiem przed jego podaniem do jamy macicy.
Embriolog ocenia etap rozwoju zarodka, jego morfologię oraz wygląd i grubość otoczki przejrzystej.
Zastosowanie procedury jest rozważane w kontekście wskazań, przebiegu dotychczasowego leczenia i planowanego transferu.
Embriolog wykonuje niewielkie nacięcie lub ścieńczenie fragmentu zona pellucida w miejscu dobranym tak, aby ograniczyć ryzyko uszkodzenia komórek zarodka.
Po wykonaniu procedury zarodek jest przygotowywany do transferu zgodnie z planem leczenia.
Jak przebiega transfer zarodka?Techniki Assisted Hatching
Różne techniki prowadzą do tego samego celu: kontrolowanego naruszenia fragmentu otoczki przejrzystej przed transferem.
Wiązka lasera pozwala na precyzyjne wykonanie otworu lub ścieńczenie wybranego fragmentu otoczki bez mechanicznego kontaktu narzędzia z zarodkiem.
Otoczka może zostać kontrolowanie naruszona za pomocą odpowiednich mikronarzędzi wykorzystywanych w laboratorium embriologicznym.
W technice chemicznej fragment otoczki jest miejscowo poddawany działaniu odpowiedniego roztworu, aby uzyskać zaplanowane ścieńczenie lub otwarcie.
Pacjentka nie musi samodzielnie wybierać rodzaju AH. O sposobie wykonania procedury decyduje zespół zgodnie z oceną embriologiczną i standardami laboratorium.
Co mówią badania?
Dowody naukowe nie uzasadniają traktowania AH jako rutynowego sposobu zwiększania szans na urodzenie dziecka u wszystkich Pacjentek IVF.
Aktualizowany przegląd Cochrane obejmujący 39 randomizowanych badań i 7249 kobiet wskazał, że nie ma pewności, czy Assisted Hatching zwiększa odsetek żywych urodzeń w porównaniu z procedurami bez AH. Jakość dostępnych dowodów oceniono jako niską lub bardzo niską.
W części analiz obserwowano niewielki wzrost liczby ciąż klinicznych, jednak wynik ten nie przekłada się na jednoznacznie potwierdzony wzrost liczby żywych urodzeń.
AH należy traktować jako dodatkową procedurę embriologiczną rozważaną w określonych sytuacjach, a nie jako standardowy element każdego cyklu IVF. W praktyce decyzja powinna wynikać z pełnej historii leczenia i oceny zarodka.
Bezpieczeństwo Assisted Hatching
To mikromanipulacja wykonywana na zarodku, dlatego powinna mieć uzasadnienie i być wykonywana przez doświadczony zespół embriologiczny.
Zarodek
Miejsce i zakres naruszenia otoczki są dobierane tak, aby wspomóc wykluwanie przy jednoczesnym ograniczeniu ryzyka uszkodzenia komórek zarodka.
Ciąża mnoga
W literaturze analizowano możliwy związek AH z ciążami mnogimi. Przegląd Cochrane wskazuje na możliwość niewielkiego wzrostu liczby ciąż mnogich, przy niskiej jakości dowodów.
Bliźnięta jednojajowe
Dane dotyczące wpływu nacięcia otoczki na podział zarodka i bliźnięta monozygotyczne pozostają niejednoznaczne. Warto omówić ten temat z zespołem przed transferem.
Decyzja
Najważniejsze pozostają jakość i rozwój zarodka, przygotowanie endometrium, sytuacja kliniczna oraz właściwe zaplanowanie całej procedury IVF.
Laboratorium embriologiczne nOvum
Assisted Hatching jest wykonywane w laboratorium embriologicznym przez specjalistów pracujących z oocytami i zarodkami podczas procedur in vitro.
Na kolejnych etapach pracy laboratoryjnej nOvum wykorzystuje także system RI Witness – elektroniczny system wspierający identyfikację komórek jajowych, plemników i zarodków.
RI Witness nie wykonuje AH ani nie podejmuje decyzji o jego zastosowaniu. Jest dodatkową warstwą kontroli identyfikacyjnej podczas pracy z materiałem biologicznym.
Masz pytania o transfer zarodka?
Nie trzeba samodzielnie decydować o zastosowaniu AH. Zespół może ocenić historię wcześniejszych procedur, wyniki i planowany transfer.
Embriologia w nOvum
O kwalifikacji do dodatkowych procedur embriologicznych decyduje zespół posiadający doświadczenie w leczeniu IVF i pracy laboratoryjnej.
Specjalistka endokrynologii ginekologicznej i rozrodczości oraz położnictwa i ginekologii, współzałożycielka i dyrektorka ds. medycznych nOvum, embriolożka kliniczna PTMRiE, Senior Clinical Embryologist ESHRE i kierowniczka laboratorium embriologicznego nOvum.
Poznaj nOvum bliżej
Zobacz wyjątkową historię pokazującą, jak pomaga klinika nOvum. Sprawdź również, jak działa nOvum Care, o którym opowiada dr Jan Lewandowski.
Historia Pacjentów
Historia dziecka, które jest na świecie dzięki nOvum – opowieść o drodze Pacjentów, nadziei i leczeniu.
nOvum Care
Dr Jan Lewandowski z nOvum opowiada o nOvum Care i kompleksowym podejściu do opieki nad Pacjentami.
FAQ
O zastosowaniu AH zawsze powinien decydować zespół prowadzący po analizie konkretnej procedury i wcześniejszej historii leczenia.
Assisted Hatching to laboratoryjna procedura wspomagająca wykluwanie zarodka z otoczki przejrzystej poprzez wykonanie niewielkiego otworu lub ścieńczenie fragmentu tej otoczki przed transferem.
Zarodek rozwija się wewnątrz otoczki przejrzystej. Aby rozpocząć implantację, blastocysta musi wydostać się z otoczki i wejść w bezpośredni kontakt z endometrium.
nOvum wskazuje, że AH może być rozważane m.in. u Pacjentek powyżej 39. roku życia, przy zwiększonym FSH, ponadprzeciętnie grubej otoczce oraz po kilkukrotnych niepowodzeniach implantacji. Ostateczna decyzja jest indywidualna.
Nie. Nie jest to rutynowo konieczny element każdej procedury IVF. Zastosowanie powinno mieć konkretne uzasadnienie kliniczne lub embriologiczne.
Obecne dowody nie pozwalają potwierdzić, że rutynowe stosowanie AH zwiększa odsetek żywych urodzeń. Niektóre analizy sugerują możliwy niewielki wpływ na odsetek ciąż klinicznych, ale jakość dowodów jest ograniczona.
Procedura może być rozważona także w związku z transferem rozmrożonego zarodka, jeśli ocena embriologiczna i historia leczenia wskazują na potencjalne uzasadnienie.
AH jest mikromanipulacją wykonywaną bezpośrednio na otoczce otaczającej zarodek. Dlatego wymaga precyzyjnej techniki i doświadczenia embriologa. Zakres i miejsce ingerencji są dobierane tak, aby ograniczać ryzyko uszkodzenia.
Dane naukowe nie są jednoznaczne. W literaturze analizowano możliwy związek mikromanipulacji otoczki z ciążami mnogimi, dlatego ryzyko powinno być omawiane indywidualnie z zespołem prowadzącym.
Nie można tego stwierdzić na podstawie samego niepowodzenia transferu. Implantacja zależy od wielu czynników dotyczących zarodka, endometrium oraz sytuacji klinicznej Pacjentki.
Można skontaktować się z Kliniką przez formularz, telefonicznie pod numerem +48 661 623 450 lub e-mailowo: [email protected].
Powiązane usługi
Assisted Hatching w nOvum
Jeżeli macie za sobą nieudane transfery albo przygotowujecie się do kolejnego IVF, zespół nOvum może przeanalizować historię leczenia, dokumentację oraz planowany transfer.