Stymulacja hormonalna do zapłodnienia In vitro

Stymulacja hormonalna ma na celu kontrolowane pobudzenie jajników do produkcji pęcherzyków jajnikowych zawierających komórki jajowe. Podczas jednego cyklu powstaje od kilku do kilkunastu takich pęcherzyków.

Stymulacja hormonalna do zapłodnienia In vitro

Wyciszenie wydzielania przysadki

W większości przypadków w cyklu poprzedzającym rozpoczęcie procesu stymulacji jajników pacjentka przyjmuje tabletki antykoncepcyjne. Ma to na celu wyciszenie pracy jajników i przeciwdziałanie tworzeniu się ich torbieli. Pod koniec tego cyklu, na wizycie lekarskiej połączonej z badaniem USG, zapada ostateczna decyzja co do rozpoczęcia i rodzaju stymulacji hormonalnej. W zależności od wieku pacjentki, poziomu hormonów w surowicy krwi, przebiegu dotychczasowego leczenia oraz obrazu jajników w USG lekarz zaleca jeden z trzech schematów: protokół długi, krótki lub krótki z antagonistą.

W protokole długim od 21. – 25. dnia cyklu (czyli tuż po skończeniu stosowania tabletek antykoncepcyjnych) pacjentka zaczyna przyjmować analogi hormonu podwzgórzowego, których działanie polega na zahamowaniu wydzielania hormonów przez przysadkę mózgową. W naturalnym cyklu te hormony stymulują jajniki do wzrostu pęcherzyka Graafa (jajnikowego) i dojrzewania w nim komórki jajowej. W cyklu stymulowanym lekarz uzyskuje kontrolę nad ilością hormonów działających na jajniki właśnie „wyłączając” przysadkę i podając określoną ilość hormonów z zewnątrz. Stan zahamowania wydzielania przysadkowego potwierdzany jest przez badanie poziomu hormonów we krwi oraz badanie USG.

  • W protokole krótkim wyciszanie przysadki nie jest tak głębokie, jak w długim.
  • W protokole z antagonistą wyciszenie przysadki jest równie gruntowne jak w długim, można jednak je uzyskać dużo szybciej (natychmiast po podaniu antagonisty) niż w długim.

Stymulacja wzrostu pęcherzyków

Kolejny etap to stymulacja jajników w celu uzyskania wzrostu pęcherzyków jajnikowych wraz z dojrzałymi komórkami jajowymi oraz aktywizacja endometrium do wzrostu koniecznego dla przyjęcia zarodka – ten etap jest wspólny dla wszystkich protokołów stymulacji. Pacjentka przyjmuje leki przygotowane w formie zastrzyków domięśniowych, podskórnych lub w tzw. penach. Pacjentki, które mają przepisane leki w tej ostatniej postaci, będą dodatkowo przeszkolone przez pielęgniarkę lub położną nOvum w sposobie użycia i podawania leku.

Szczegółowy sposób i kolejność podawania leków zostaną przedstawione na początku stymulacji. W razie wątpliwości co do sposobu przyjmowania leków lub postępów leczenia, prosimy o skontaktowanie się z konsultantem.

!Bardzo ważne jest, aby samodzielnie nie zmieniać dawek i godzin przyjmowania leków zaordynowanych przez lekarza.

!Od momentu rozpoczęcia stymulacji nie wolno zażywać preparatów zawierających kwas acetylosalicylowy, ponieważ zwiększa to ryzyko krwawienia po punkcji i może powodować konieczność interwencji chirurgicznej.

Przebieg terapii hormonalnej jest kontrolowany przez lekarza na podstawie badań USG i oceny poziomu estradiolu we krwi (średnio 3 – 6. wizyt w trakcie stymulacji). Wizyty służą obserwacji wzrastających pęcherzyków oraz ewentualnej korekcie ilości podawanych gonadotropin.

Przygotowanie do pobrania komórek

Stymulacja hormonalna kończy się, gdy pęcherzyki w jajnikach osiągną odpowiednią wielkość – ok. 17. – 20. mm średnicy, co zwykle ma miejsce po 7. – 14. dniach przyjmowania gonadotropin. W momencie, kiedy pęcherzyki uzyskają wyżej podaną wielkość, pacjentka przyjmuje lek w zastrzyku  powodujący uwolnienie się komórek jajowych do płynu w pęcherzykach Graafa. Ok. 34. – 38. godzin po iniekcji  ma miejsce zabieg punkcji pęcherzyków i pobrania płynu pęcherzykowego zawierającego komórki jajowe.

!Pacjentki, u których na podstawie obrazu USG jajników można się spodziewać pobrania powyżej 10. komórek jajowych, prosimy o rozważenie czy wszystkie komórki mają zostać zapłodnioneJest to bardzo ważna decyzja! Liczba zapładnianych komórek, odpowiadająca potencjalnej liczbie uzyskanych zarodków, powinna korelować z liczbą dzieci oczekiwanych przez parę. Zbyt duża liczba zamrożonych zarodków w stosunku do planów prokreacyjnych, może w przyszłości stanowić dla pary trudny do rozwiązania dylemat…

!Jeśli nie zgadzacie się Państwo na kriokonserwację zarodków, prosimy o poinformowanie nas o tym przy rozpoczęciu stymulacji. Zostanie wówczas podjęta decyzja o zapłodnieniu tylko dwóch komórek jajowych, tzn. powstanie (teoretycznie) tylko tyle embrionów, ile maksymalnie można podać do macicy podczas jednego transferu. Takie rozwiązanie zmniejszy szansę na ciążę o około 10 – 15%.

!Pacjentki, które decydują, że nie wszystkie uzyskane komórki jajowe mają zostać zapłodnione, prosimy o rozważenie dawstwa komórek na rzecz par, dla których jest to jedyna szansa na posiadanie potomstwa.

Używamy ciasteczek

Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.